Миләшле таң E

Миләшле таң, миләшле таң. Кызыл җиптәй безне бәйләгән таң. Ел га willstендә кабынды, миләш төсле ал сутан. Кызыл җиптә ике юлны, бергә үрде ул һаман. Мин чакырмадым, багмадым, юрамадым төшләрдән. Язмыш сине китерде, туры минем йөрәккә. Жиль миләшне тибрәтте, ал җимешкә кабылды. Син күзләремә карадың, бөтен дөньям яңарды. Миләшле таң, миләшле таң. Үзгәрешнең ал төсе. Син язмышыма кердең, юкка чыкты киртәләр. Миләшле таң, миләшле таң. Икебезгә кабынды. Гомеремнең бөтен юлы, бер мезгилдә борылды. Ай, миләшем, сүндермә син нурыңны. Миләшле таң бәйләде ике юлны. Күпме көчләр өтетеп тынлыкта, күпме язлар агып Китте. Бәхетемнең янәшәдә, йөргәнлеген күңел Белмәде. килмәдең күк күкрәтеп, Буран булып капкама. Син әйләндең җылы йортга, җаным кайткан якларга. Мин сине берүзем көттем дип уйладым. Көчләр санап миләш алкаларыннан. Синдә бит меңъада байлар буе. Кар күмелгән сукмаклардан юл алгансың. Миләшле таң, миләшле таң. Үзгәрешлек ал төсе. Син язмышыма кердең, юкка чыкты киртәләр. Миләшле таң, миләшле таң. Безгә мәңге булсын нур. Мин гомерем буе сине көткәнмен. Нисе мәңге белми тормыш. Кызыл җиптәй безне Мәңгелеккә бәйләде. Кызыл җиптәй безне мәңгелеккә Бәйләде.