Кояшым

Түн уртасында Таң аттырдың, Бер кочаклап алды да. Кедерле җаным Тәрәзәсен, кояш булып ачтың син. Син килгәнче көннәремнең төсләре дә тонык иде, Йөрәгемдә төн бер шәһәр, урамнары салкын иде. Ә син кулымнан тоттың да, яз йөгерде тамырларга. Кояш нуры җирне уяткандай, син уяттың мине таңда. Синең назлы кочагыңда, дөнья кабат туа сыман. Бер карашың җитә миңа, җаным тулы жылы Һаман. Кояшым син, кояшым, синең белән жылы миңа. Кояшым син, кояшым, яшәү үзе җырлый сыман. Янымда бул, югалма, мин синең күгең булырмын. Син шул күктә балкыгына, мин яныңда булырмын. Балкыгына, балкыгына, мин синең күгең булырмын. Балкыгына, кояшым, мин яныңда Булырмын. Иртән синең сөлышңнән, пәрдәләр дә нур тибрәрәләр. Син елмайсаң, хәтта вакыт пәрәст төбенә утыра. Синең талышыйга кайткан, кошлар канаты шикелле. Мин бәхетне ерак эзләдем, ул бит синең күзләреңдә. Синең назлы кочагыңда, куркуларым өри сыман. Кулларында йөрәгемә, ай туюын таптым һаман. Кояшым син, кояшым, синең белән жылы миңа. Кояшым син, кояшым, яшәү үзе җырлый сыман. Янымда бул, югалма, мин синең күгең булырмын. Син шул күктә балкыгына, мин яныңда булырмын. Әгәр беркөн болытлар да, синең нурыңны капласа, Мин үзем таң булып килермен, төн ишегеңне какмасын. Чөнки кояшта кайчагында, яңа да бер йөрәк кирәк. Син мине җылыттың хәзер, мин җылытырмын Сине мәңгегә. Кояшым син, кояшым, синең белән жылы миңа. Кояшым син, кояшым, нинди рәхәт бергә яшәү. Янымда бул, югалма, мин синең күгең булырмын. Син шул күктә балкыгына, бар дөньяга нур булырсың. Балкыгына, кояшым, мин Синең күгең булырмын. Син мине таңга уяттың, мин Яныңда Булырмын. Булырмын.