На берегу моря

در ساحل دریا شبی، جشن طرب شده بود. کشید به سوی خود ربود، این شور شادی مرا. دیدم در آن دریا کنار، صد چهره آشنا. ساحل زیبا شاد بود، سر به صد سور و صفا. ماجر مجردار آسمان، همراز عشاغ جوان. به صورت دلدادگان، بغل دلا بخشیده جان. جای تو خالی که شبی، از شور شادی نمیخوان. عشق پرین دخترکی، همچون دریا در جنب و جوش. در رقص زیبا چون پری، چون موج دریا به خروش. آن شب جلوه او، صد چندان شده بود. ورشکسته بود بر روی دریا، مست و غزل خوان شده بود. ز 任 زن دل آن شب ساحل، روى جدی با شاده بود. عشق پرین دخترکی، همچون دریا در جنب و جوش. در رقص زیبا چون پری، چون موج دریا به خروش. آن شب جلوه او، صد چندان شده بود. ورشکسته بود بر روی دریا، مست و غزل خوان شده بود. ز 任 زن دل آن شب ساحل، روى جدی با شاده بود. ورشکسته بود بر روی دریا، مست و غزل خوان شده بود. ز 任 زن دل آن شب ساحل، روى جدی با شاده بود. ورشکسته بود بر روی دریا، مست و غزل خوان شده بود. ز 任 زن دل آن شب ساحل، روى جدی با شاده بود.