Вёска (Live ў Маладзечна)

Шмат месцаў у свеце прыгожых, Краінаў мы бачылі шмат, А сэрца вяртаннем трывожыць, Квітнее дзе яблынеў сад. Там птушкі ў небе спяваюць, стаіць сенакос ля Ракі І нас там заўсёды чакаюць. У вёсцы чакаюць бацькі. Вёска, вёска, вёска. У полі жыта нібы прычоска. Плывуць камбайны па хвалям пыльца. Караблі. Гэй! Вёска, вёска, вёска, у небе зорачкі сяюць, Як блёсткі. І мы вяртаемся ў вёску, Дзе б мы не былі. Нашы мары вязуць нас увысі, мы імкнёмся кудысьці Ўвесь час. А нас любяць, як і калісьці, і моляцца ціха За нас. Мы блукаем па жыццёвым дарогам, Але вотым вяртаемся зноў, дзе раслі і выхоўваліся З Богам, дзе нас разумеюць без слоў. Вёска, вёска, вёска, у полі жыта нібы Прычоска. Плывуць камбайны па хвалям пыльца. Караблі. Гэй! Вёска, вёска, вёска, у небе зорачкі сяюць, Як блёсткі. І мы вяртаемся ў вёску, Дзе б мы не былі. У дзяцінстве нам здаецца, Што з намі заўсёды будуць побач і матуля, І тата, І што заўсёды нас чакае гэта цёплая, Ўтульная хата. Але мы, як тыя птушкі, Ляцім у вырай і блукаем дзесьці аж да самай-самай Вясны. І ўжо не заўважаем, як у вёску да нас Вяртаюцца нашыя... Нашыя Зімы. А цяпер вы! Громка! Вёска, вёска, У полі жыта нібы прычоска, плывуць камбайны па Хвалям пыльца. Караблі. Вёска, вёска, вёска, у небе зорачкі сяюць, Як блёсткі, і мы вяртаемся ў вёску, Дзе б мы не былі. І мы вяртаемся ў вёску, дзе б мы не Былі. І мы вяртаемся ў вёску, дзе б мы... Маладзечна, гэй, гэй! Дзякуй, сябры!