Зоркі (Live ў Маладзечна)

Рахаль цёмным лесе празрыста-студзёная, Студзёная. Вярба над ракой да вады нахілёная. Туман па-над сцежкай, здаецца, Кудзеляе, кудзеляе. Слязінкі расоя ўзімешка надзеяе, Што зоры не ўсе на зямлю асыпаюцца, Што словы мае цяплынёй адклікаюцца, Што зноў будзе ноч не такая кароткая, Што ты прыплывеш да мяне белай плоткаю. Раз, два, тры, чатыры, пяць. Зоркі падаюць, ляцяць. На палі, на сена жаць, а на ўзго-Ручкі! Буду я іх забіраць, каб табе падараваць. Раз, два, тры, чатыры, пяць. А зоры, зоркі. Чароўная ноч растае жоўтай поўняю, Поўняю. Змахам вясла і журбой невымоўнаю. Туман па-над сцежкай, здаецца, Кудзеляе, Кудзеляе. Слязінкі расоя ўзімешка Надзеяе, што зоры не ўсе на зямлю Асыпаюцца, што словы мае цяплынёй Адклікаюцца, што зноў будзе ноч не Такая кароткая, Кароткая, што ты прыплывеш да мяне белай плоткаю. Раз, два, тры, чатыры, пяць. Зоркі падаюць, ляцяць. На палі, на сена жаць, а на ўзго-Рукі! Буду я іх забіраць, каб табе падараваць. Раз, два, тры, чатыры, пяць. А зоры, зоркі. Рахаль у цёмным лесе празрыста-студзёная, Студзёная. Вярба над ракой да вады нахілёная. Туман па-над сцежкай, здаецца, Кудзеляе, кудзеляе. Слязінкі расоя ўзімешка Надзеяе.