Маё дзяцінства (Live ў Маладзечна)

Сёння будзе добра, еду я да маці, Дзе пражыў дзяцінства ў радзімай хаце, Дзе я бегаў босы ў полі спазаранку, Дзе хаваўся ў жыце, назіраў маланку. Вельмі вінаваты, што раней не здолеў вырвацца да Хаты, дзе чакала поле, дзе чакала рэчка, Дзе вярба чакала. У маё дзяцінства, дзе ўсяго хапала. Вельмі вінаваты, што раней не здолеў вырвацца да Хаты, дзе чакала поле, дзе чакала рэчка, Дзе вярба чакала. У маё дзяцінства, дзе ўсяго хапала. Стаю каля поля, дзе бегаў спазаранку. Стаю каля жыта, дзе назіраў маланку. Слёзы вочы ціснуць, ды праменьчык б'ецца. Сонечны, ласкавы, грудзях трапеча сэрца. Вельмі вінаваты, што раней не здолеў вырвацца да Хаты, дзе чакала поле, дзе чакала рэчка, Дзе вярба чакала. У маё дзяцінства, дзе ўсяго хапала. Вельмі вінаваты, што раней не здолеў вырвацца да Хаты, што чакала поле, што чакала рэчка, Што вярба чакала. У маё дзяцінства, дзе ўсяго хапала. Сябры! Ручкі! Давай, дві рукі! Вельмі вінаваты, што раней не здолеў вырвацца да Хаты, дзе чакала поле, дзе чакала рэчка, Дзе вярба чакала. У маё дзяцінства, дзе ўсяго хапала. Давайце ўсе разам! Вельмі вінаваты, што раней не здолеў вырвацца да Хаты, дзе чакала поле, дзе чакала рэчка, Дзе вярба чакала. У маё дзяцінства, дзе ўсяго хапала. Вельмі вінаваты, што раней не здолеў вырвацца да Хаты, дзе чакала поле, дзе чакала рэчка, Дзе вярба чакала. У маё дзяцінства, дзе ўсяго... Дзве рукі паднялі! Усе! Усе, усе, давай! А цяпер спяваем разам з намі. І... Ла-ба-ра-ра, ба-ба-ба-ра, ба-ба-ра. Ла-ба-ра-ра, Ба-ба-ба-ра, Ба-ба-ра.