Кил димэ

Күргәндә әйтмичә калмыйсың, Ишетеп үзәгем эзләнә. Сөюем исән дип, әле дә көтәм дип, Дәшәсең мине син үзеңә. Кил димә, чакырма, кил димә! Үзең дә каршыма йөгермә. Язмышлар чуалган, синеке була алмам, Булсаң да күңелдә син генә. Кил димә, чакырма, кил димә! Үзең дә каршыма йөгермә. Язмышлар чуалган, синеке була алмам, Булсаң да күңелдә син генә. Син миңа, мин сиңа түгелбез. Үткәннәргә булган насыйплар. Хәтерлим барысын. Эх, кайда калдысын? Яратам дип йөргән вакытлар. Кил димә, чакырма, кил димә! Үзең дә каршыма йөгермә. Язмышлар чуалган, синеке була алмам, Булсаң да күңелдә син генә. Юк инде, булмастыр шикелле. Озганнарга безнең кайтулар. Әйтәмен дөресен, ә шулшу сүз өчен Сырыйсылар килә гафулар. Кил димә, чакырма, кил димә! Үзең дә каршыма йөгермә. Язмышлар чуалган, синеке була алмам, Булсаң да күңелдә син генә. Кил димә, чакырма, кил димә! Үзең дә каршыма йөгермә. Язмышлар чуалган, синеке була алмам, Булсаң да күңелдә син генә. Язмышлар чуалган, синеке була алмам, Булсаң да күңелдә син генә. Булсаң да күңелдә син генә.