Yarım Kaldı

Yarım kaldı. Yarım, Yarım kaldı. Geri dönmem. Aramıyorum, yazmıyorum. Adım kapalı bir kapı. Şehir uyuyor, ben hâlâ arıyorum. Seninle olan o beni. Gece yarısı sokak susmuş, ben eski bir fotoğrafın Içinde adını anmıyorum artık. Kendi sesimi özlüyorum. Bu dönüş değil, hayır. Bu bir yangın değil. Sadece içimde bir yer hâlâ seninle nefes Alıyor. Yarım kaldı. İçimde seninle bir şey yarım kaldı. Yarım kaldı. Ne dönüş ne veda. Bir yarım kalmış ben, bir yarım kalmış sen. Yarım kaldı. İçimde seninle bir şey yarım kaldı. Yarım kaldı. Ne dönüş ne veda. Bir yarım kalmış ben, bir yarım kalmış sen. Sen ev değildin, yoldu. Ben gölge değildim, ateştim. Seni özlemiyorum. Seninle gülen o kadını özlüyorum. O gideli her şey aynı ama ben başka bir Kadınım. Seni değil, o geceyi, orada kalan beni arıyorum. Bu dönüş değil, hayır. Bu bir yangın değil. Sadece içimde bir yer hâlâ seninle nefes Alıyor. Yarım kaldı. İçimde seninle bir şey yarım kaldı. Yarım kaldı. Ne dönüş ne veda. Bir yarım kalmış ben, bir yarım kalmış sen. Seni değil o akşamı geri getirebilsem. O havayı, o kahkahayı kalmazdım. Sadece hatırlardım. Seninleyken nasıl seslendiğimi mi? Geri dönemem, dönemem ama içinde de biz var. Sen değil, orada kalan Ben. Yarım kaldı. İçimde seninle bir şey yarım kaldı. Yarım kaldı. Geri dönmem. Beklemiyorum. Beklemiyorum ama içimde bir şey hâlâ Yaşıyor. Yarım, yarım kaldı. Birlikte yarım kaldık. Yarım kaldı.