Już nigdy Radio Edit

To twoja wina. To ich chód gra. Mówiłeś piękna i moja naj. Traciła mocę na słowa te. Dawałeś mi wiarę grzech. Dziś nie nazywasz mnie piękną już. Ze starych wspomnień wycieram kurz. Pragnę przywołać znów chwile te. Lecz wiem, robię to źle. Ty mnie stworzyłeś z nadziei. W obłokach schronienie dałeś. Teraz mam chodzić po ziemi. Jak anioł tu upadł na dno. Nigdy już przez ciebie nie popłaczę. Teraz wiem, że siłę w sobie mam. Słowa piękne nigdy nie wybaczę I miłości, Nigdy już przez Ciebie nie popłaczę. Teraz wiem, że siłę w sobie mam. Słowa piękne nigdy nie wybaczę i Znam. Życzę ci, abyś czuł tak jak ja. Życzę ci nocy zabotnych tak. I wiem kochanie, że kiedy znów zatęsknisz do Moich ust. To twoja wina. To ich gra. Mówiłeś piękna i moja naj. Tak być nie musi. Nie będzie tak, że czułam, czegoś mi brak. Ty mnie stworzyłeś z nadziei. W obłokach schronienie dałeś. Teraz mam chodzić po ziemi. Jak anioł tu upadł na dno. Nigdy już przez ciebie nie popłaczę. Teraz wiem, że siłę w sobie mam. Słowa piękne nigdy nie wybaczę i miłości, Którą teraz znam. Nigdy już przez ciebie nie popłaczę. Teraz wiem, że siłę sobie mam. Słowa piękne nigdy nie wybaczę i Miłości, którą teraz znam. Mnie stworzyłeś z nadziei. W obłokach schronienie dałeś. Teraz mam chodzić po ziemi. Jak anioł tu upadł na dno. Nigdy już przez ciebie nie popłaczę. Teraz wiem, Że siłę w sobie mam. Słowa piękne nigdy nie wybaczę i miłości, Którą Nigdy nigdy nie i teraz