Айтчы мага

Тұшаларым ұйлап-ұйлап өттің. Тағы албай айлап-айлап өттің. Неге өшпедің үмітімді? Сені қайта-қайта жалғыздыққа түрттім. Ал мен бара-бара жатып өттім. Мені айдап-айдап, айдап-айдап бос түттің. Неге өшпедің үмітіңді? Сені қайта-қайта жалғыздыққа түрттім. Шыққың келмей жанымнан, айлаң кетті сенен. Мен да сені сағынам, бірақ бар екенің білмедім. Күндер өтті арадан, сені қайрадан іздедім. Қылып қойды жарадар сенің ғаректерің мені. Ғаректерің. Сенің ғаректерің мені ғаректерің. Сенің ғаректерің мені ғаректерің. Сенің ғаректерің мені ғаректерің. Сенің ғаректерің. Бірге болғың келе ме? Азыр маған айтып бербесең. Саған сөз беремін, дешпегенге мелдешем. Кешір мені, тоқтата алмай тез нәрсең. Тақыр болмай қалды тақ жоғыңды ұғып кетпесем. Бір болғың келе күн ысық же суықта? Аш қағып бақыт ай миымды же оқыта. Тез өстір төгіп тұрғанда бұлтқа. Сенің кішің менің кішім болды біз бақтық ұлықта. Бара-бара байқағаным. Сені сүйем деп көрег айта алмадым. Мойынға аламын тура мен сақтанғаным. Күнелемей сен бір ғана мақтанғаным. Шыққың келмей жанымнан, айлаң кетті сенен. Мен да сені сағынам, бірақ бар екенің білмедім. Күндер өтті арадан, сені қайрадан іздедім. Қылып қойды жарадар сенің ғаректерің мені. Ғаректерің. Сенің ғаректерің мені ғаректерің. Сенің ғаректерің ғаректерің мені ғаректерің. Сенің ғаректерің. Айтшы Маған меніменен бірге Болғың келе ме? Айтшы, айтшы маған меніменен Бірге болғың келе ме?