Да таемных зямель

Да таемных зямель нас Рэмчыць карабель. Праз трывожны акіян вузкі Блыск ну скрозь туман. Шо не вернемся дамоў мы за Межамі часоў. Толькі знакі збябёс наш Праказваюць лёс. Там за намі дзесь ляжыць багна Зману ды ілжы. А за мысам злой гады Супакой назаўжды. Мары мы правераў спёку, Снег і шторм. Сэрцы з намі вера Крэпне з кожным днём. Рушым, той куль вера, Пакуль існуём. Там за морам верах і мы Даплывём. Сёння Зор, шо няма, дзе хоць знак, Усё нарма. Цемра селіцца ўсей. Вера быццам зноў далей. Толькі лёс наш не спыніць, вечна Ветразь удаль ляціць. Мары мы правераў спёку, Снег і шторм. У сэрцы з намі вера Крэпне з кожным днём. Рушым, той куль вера, Пакуль існуём. Там за Морам верах і мы Даплывём. Мары мы правераў спёку, Снег і шторм. У сэрцы з намі вера крэпне З кожным днём. Рушым, той куль вера, Пакуль існуём. Там за морам верах і мы Даплывём. Даплывём.