Шара

Әрдайым тау-тау. Өзгерген түпке кір, күз мезгіл. Білем осы толқынмен жүзгесін. Үмітті үзгесін, есіне іздесін, Дұрыс тап көздесін. Әрдайым тау-тау. Жақсылықтар бар екен, Біреуде бар болғаны, біреуі зар екен. Не шара? Әлі қаша ла жаманаты. Тек бір жаратқан ғаламат. Кейде бар, кейде жоқ. Кейде бар, кейде Іштен шыққан кектер үйді бар, Үйді бар. Үлгенім немеға қалды үлгерде. Не шара бар күң бешке, жандар етті келмеске. Ақындар күңгір жаңа. Олар етті келмеске, айлаң етті елмеске. Үшіріп кетті үзіл саңа. Масыңды көтер, әлі күн күрес. Әлі алда көктем, жаз, мамаңа гүл берес. Қуанас, оларда қуана. Күздер өседі аспаннан су аға. Қуаныш үзілмесін әр елден. Естіле өзі күлген дауыстар сәбиден. Әрбір жаңаға бесіктер бетсін. Әндер әлдилесін, ән етсін. Ұлқсын, ымыршылықпен ержесін. Ержесін, шүкіресін, сәждетсін. Сәждесі ғұмыры мәндетсін. Мәнді ғұмыры мәңгі етсін. Әмин. Жария сенер өзіреңде өмір. Жаңа өмір қалмасын шөніп. Үлгерік тым қысқа бешкім, бешкім. Жаққан жырғадай, жапқан жылғадай деп естідім. Не шара бар күң бешке, жандар етті келмеске. Ақындар күңгір жаңа. Олар етті келмеске, айлаң етті елмеске. Үшіріп кетті үзіл саңа. Теңіздің астына қан іштеген. Ақындардың арқаңа. Жүсі саңа. Жүсі саңа. Жүсі саңа. Теңіз саңа.