Тнг атбе

Жоғалды барлығы уақытса көрініп. Жалғандығы өмірдің ақпанып білініп. Сен жүрсің жалғанда бекерге түңіліп. Ойларға көміліп жастарың төгіліп. Бір таптың істедім мен сөз кім көріп. Қайдасың келейсің кімге көңіл бөліп. Әлде қалдың ба Істей көміліп істей өліп. Жүрсің бейзауап ақ қалада. Үңіліп қарап ақ қараға. Ұққың келіп Ұмытқың келіп. Түнгі ақ талас сен жалғыз кетіп барасың. Деніңді терең аласың түсінбей өмір бағасын. Іштей өртеніп жанасып. Сезініп қара жермен аспанның арасын. Ах көз алдымда ауысып жатыр мезгіл. Ойлар миды езді күн ай жыл жоғалу дәлезде. Мен уақыттың жылдамдығы сездім. Ми жарылды көңіл тарылды шығып барады ес. Бұл мен үшін мүлде бейтаныс сезім. Жүрсең де жиырма жыл аспанның астын кезіп. Мені ұғып алсаң ұғып бара. Әл қазір менің жүрегімде құлып қара. Оны аша алсаң аш сен шұлып қара. Үлгер ертең ол тұрып қалады. Жоқ біз бірге енді ұша алмаймыз. Біздің сынып қалғандай қанатымыз. Жоқ біз бір жолға түсе алмаймыз. Біз мүлде бөлек екі түрлі жаратылыспыз. Жүрсің бейзауап ақ қалада. Үңіліп қарап ақ қараға. Ұққың келіп Ұмытқың келіп. Түнгі ақ түбе талас сен жалғыз барасың. Деніңді терең аласың түсінбей өмір бағасын. Іштей өртеніп жанасып. Сезініп қара жермен аспанның арасын.