Арқалық батыр 2-бөлім

Ал қара көз ханым ағытты, Қара көз ханым ағытты, тоқтата алмай көз жасын. Иә, батырым, сен едің жан сақтарым, Алмасым. Маған салған бұл күйді еш пендеге салмасын. Қолға түсіп сіз кеттің, жалғыз қалды бір басым. Ақырына көз жетпес әзірінше батырым талауға түсер Болды ғой тырнақтап жиған мал-масым. Көремін бе жүзіңді, көрмеймін бе өзіңді. Жолыққанша аман бол. Қияметтік жолдасым, жан достасың тұлпарды тауда аю Жеген соң арқала берді келген соң. Біліп едім батырым ісіңнің сонда қонбасын. Сөзіңді сөйлер адам жоқ. Құдайдан басқа панам жоқ. Жоққа ауыз кетер бір басым. Іздейтін туған іні жоқ. Қолға түстің пенде боп жаман айтпай жақсы сөз, Жаман айтпай жақсы жоқ. Бұлай-бұлай боп кеттің сарқыты дейтін батырдың бала Перзентпен де жоқ. Сіз болдың енді мен жесір қайғы түссе басыңа Көнбейтін пенде жоқ. Жақсылығың жамандық. Менен де кетті адамдық. Өткен күнім басыма келмесе келді бар да жоқ. Ішім толған қайғы зар. Кең дүние бізге болды тар. Достың түбі жау болды. Тірі болсаң есің ал. Жазықсыз жасты қинады. Әжіхан да болса ше хан болса да бітті ар. Тұғырында соң қардың жапалақтың несі бар? Зорлық етсе ақырда тірліктен өлім қайырлы. Алмас пышақ сынды бар, алмас пышақ сынды Бар. Ай байланды арқалығым екі қолың қайырлы құтты болсын Осы жолың. Батырға қайда барса бірақ жүз бұл жерде қайнап қалды Менің сорым. Әзірге барлығыңды ұстап алды. Көрдік қой Әжіханның жайған торын. Ақыры Әжіханды ескерерсіз босанса тірлігіңде екі Қолың. Арқалық қолға түсіп кеттің бұлай артыңда амалым жоқ Қалдым жылай. Батырым жолыққанша болған аман. Көрем-бу Алла Тағала көрмеймін бе, Аға-кө, көрмеймін бе ай. Ал қара көз соны менің қалды тұрып, Айдап әу Арқалықты кетті жүріп. Орманбет қаласына келіп жетті батырды жау айдаған Малдай қуып. Қияқ-туяқ жұбайды алып келді қойыпты қол-аяғын Қастық қуып. Бар сенген арқалығы мұндай бопты. Қалды ғой балалардың іші суып. Жұбай мен қияқ-туяқ барлығы дос қол-аяғы кісенде Ауызы бос. Барлығын қастықпенен ұстап Берген Әжіхан болып жүрген Өтірік дос, аға-кө, өтірік Дос-ай. Ай жұбай ер отыр екен көзі жайнап қойыпты шынжыр Менен мұны байлап. Қамдестік өтер екен адамзаттан, Ә дүние ісетпеп пістімін ойлап. Әжіхан тұғымыңнан түк қоймас тым батқан күн шығар Болса бізге жайнап. Төртеуміздің біріміз қалар болсаң тегімді бір алар Ем тойын тойлап. Кетіп тұр осы күнде бізден қайрат бәр отыр аш Қасқырдай көзі жайнап. Әжіхан ду менен дек шаттанып. Үрімжі қаласында кетті у Айдып, аға-кө, кетті ау Айдап-ай. Ал арбаға тіркеп алып қайран ерді жөнелді ортаға Алып жаяу айдап. Ел білер ердің ері батырларын Әжіхан өз қолынан Берді байлап. Байланды осылайша бұл төрт бала жыласты қошайты сыба Танып. Зәлімге айтар сөзі жоқ етер қайрат ел жұрты Іштен тынып құрдын алып. Соқысып күшпен байлап алған да жақтудудан көтерілді. Сондай санып орман бе торғауыттың арасында бар еді Орталықта бөлек қалып. Ешкімге бағынбаған Ғазизбасы. Жақсылық деп айтады аты Жаңай, аға-кө, аты Жаңай. Ал Жақсылық батыр болған бұрын бастап көрмеген еш Кемшілік бала жастан. Бұрын бір қиын-қыстау үст түскенде дос болып, Арқалықпен құшақтасып, сенің де бір күніңе жарармын Деп осындай Жақсылықпен уағдаласып, Қартайып қалы кетіп қайран ердің сол уақытта тоқсан Бестен жасы асып, қартайып, сол уақытта кеткен хәлі Болады. Кәріліктің қандай мәні? Ахуалын Арқалықтың естіген соң ойлады бұрын өткен Уағданы. Жан достым қолға түсіп, Байланыпты. Қалайша босатамын дейді оны. Бұл хабар Жақсылыққа келіп жеткен. Кәрілік Жақсылықты хәмдендеткен. Тарудан өнер қайрат болмаған соң бір қайра істесем Деп ниет еткен. Достығым Арқалыққа қайда менің қорлықтан бүгінде ай Сынды белім. Бір қайран Арқалыққа тигізбесем, Бір намыс қартайсам да маған өлім. Ә дүние-ай, жастық шағым болар ма еді. Соғысып шығарар ем ашты терім. Жолына Ғазизбасты бәйге тіктім. Қартайып, қазылып тұр ақыр Гүрім, аға-кө, ақыр Гүрім-ай. Ал үндемей қалғанымнан өлген артық. Байланса жандай досым қапа тартып. Ол кетсе Үрімжіге тұтқын болып, Тірі боп ас ішемін сонда қайтып. Жоқ екен бала шаға бір өзіңде қатынға өтер сонда Сырын айтып. Қатын ай сырымды айтам сөзім тыңда. Бір қайғы ғаріп басқа болды мұнда. Бұл күнде сенен басқа сенерім жоқ. Мен сені балап жүрмін мол мен қызға. Бір іске бек қабағатын алып тұрмын. Сен соған көмек беріп шығар қырғы. Бір тілекпен сұрадым көргін қабыл. Арқалық қолы ved бұрын Тамыр, аға-кө, бұрын Тамыр-ай. Ал бұл күнде қолға түсіп, пенде бопты. Көріпті.