Ұмытамын

Умотам деген сөз шығып менен, Сеніммен айтып едім. Өткеннің бәрін өшіріп әнім, Қиналды жаным. Умыту деген қиын дау екен, Төсінде сенсің келген. Мазамды менің алатын сезім, Тым жақсы білдім. Ұмытам сені, сені, сені қалайда, Уақыттан артық сонда емші болмай ма? Жылап қал мені, мені, мені қалайда, Сол көзім. Ұмытам сені, сені, сені қалайда, Уақыттан артық сонда емші болмай ма? Ұмыту сені, сені, сені оңайға, Түспей қалай ма? Мен телефон соққан кезде Көтермей, Сен Езілдің мен бақытсыз етердей. Оу, мен көзіңнің елесі боп Өтердей, Сен Сезіндің ұмытылып кетердей. Ұмытам сені, сені, сені қалайда, Уақыттан артық сонда емші болмай ма? Жылап қал мені, мені, мені қалайда, Сол көзім. Ұмытам сені, сені, сені қалайда, Уақыттан артық сонда емші болмай ма? Ұмыту сені, сені, сені оңайға, Түспей қалай ма? Бір ана сөзі Ойымда далайда, Жүрегім бірақ осы сөзді Қаламайды. Ұмытам дегеніңмен сөзіңде таралмай Келемін мен. Орын бер әлеміңде өзіңді жақсы көріп мен. Ұмытам сені, сені, сені қалайда, Уақыттан артық сонда емші болмай ма? Жылап қал мені, мені, мені қалайда, Сол көзім. Ұмытам сені, сені, сені қалайда, Уақыттан артық сонда емші болмай ма? Ұмыту сені, сені, сені оңайға, Түспей Қалай