Ақтанның термесі

Ай Сұрағандарың сөз болса, қалағандарың біз Болсақ. Мен жырлауға құмармын. Шыға алаң құйрық шұбармын, әй. Шапқанда аттай саулаймын. Жаңған оттай қаулаймын. Не қылған мен дер күнім? Ұлыраған таудаймын, әй. Екі арыстан шау қылса, арасында Қанамын. Мен ақ бауыр кер жорға, әдемі басқан аяғын. Қарасаң көзің жеткізіп, жылмиып жатқан даламын, Әй. Шортқан атқа жеткізбес, бозыңды бауыр Саламын. Жоғарыдан аққан жайықпын, Әй. Теңізге құйған аяғын шығыстың қатты Желімен қылайлатып аламын. Сөйлемеймін мен неге? Қашаннан да мен өзім сат жапыр туған баламын, Әй. Сөйлесем сөзді табамын. Сөйлей сөйлей аламын. Көпшілік сөйле дегенде, әй. Көрілмеймін жел сөзге. Кеудедегі білгенді алдыңа түгіп Саламын. Айда, әй, айда, әй, айда, әй, айда, Әй. Ай Қаумалап қалғым келгенсің. Селдетпей топан жел сөзді. Көрінбейін бе кер жеп, менің де айтқан сөздерім, Әй. Таңайыңа татпас, ақыл да менен мұрыннан Пәліккен жыртым шикер жеп. Мен адайдың ақтаны сөйлесем сөзім тақталап. Бөгет еп бөгет бермейтін, Әй. Қара таудың ақ παρα сөйлей сөйлей Берейін. Сөз жүйесін көрейін. Әрдеберді сөйлесем, бұл көзімнің керегі. Сөйлегенім қиын ба? Әй. Сөз дегенің бұйым ба? Талайда талай сөйледім сатырлаған жиынды. Айда, әй, айда, әй, айда, әй, айда, Әй.