Ақтан Керейұлының термесі

Қалағандарың ай сөз болса, Қалағандарыңда сөз болса. Мен жырлауға бір құмармын, шұбалаң қыруықта Шұбармын. Әй, шапқан аттай да саулаймын, Жаңған оттай да қаулаймын. Не қылған мен де дер күнім, болдырағанда таудаймын. Әй, екі тұсқанда жау болса, арасында бір танамын. Мен ақ бауырға кер жұрғай, әдемі басқан аяғын. Қарасаң көзің жеткізіп, жылмиып жатқан даламын. Шорытқан атқа жеткізбес, ұзында тауыр саламын. Жоғарыдан аққан ай Жайықпын, теңізге құйған аяғын. Шығыстың қатты желі мені, ылайлатып ағамын. Сөйлемеймін мен неге, қашаннан да мен өзім. Сар жақұр туған баламын, сөйлесем сөзді табамын. Сөйлей-сөйлей аламын, көпшілік сөйлей дегенде. Бір күлмеймін жел сөзге, кеудеде қай білгенді. Алдыңа төгіп саламын, қаумалап қалуың келгенсің. Селтетпей топан жел сөзді, көрімдейім Бекерші. Меніңді айтқан сөздерім ай, таңдайыңа татмас. Абылда менен нұрымнан, бәніккен жұртым шекер жеп. Мен Абайдың ақтаны, сөйлесем сөзім Тақтаны. Бүгізе бүгеп бермейтін, қаратаудың ақтары. Сөйлей-сөйлей берейін ай, сөз жиесінде күрейін. Әрде берің ай сөйлесем, құл өзімнің берейін. Сөйлегенім қайым ба, сөз дегеніңде бұйым ба. Талай да талай ай сөйледім, сатырлаған тау жиында. Жайықта деген бір жанды су. Жайықта деген ай жанды су, көзі бір қара қанды Су. Біздің де жүрген жерімізді, Күнде бір базар ай күнде ту. Мен Зүргіннің сойымын, алқалы жерде шапқандай. Ойпаңда жерде сордақ бар, жабыдан туған қорқақ бар. Сөйледі із жүр жыңыз, алдарыңда жортақтар. Туғанда айға ат бергені, жаққа газбен қат берген. Екірмен тіл таңдай, сөйлесім деп жақ берген. Шықпай да отыр ай домбырам, сырылдап мұның қақпағы. Айтқанда сөзіге түзімбез, адамның ыз ақымағы. Домбырам отыр қағынып, Он екі перне қозышек. Бауырына тағылып, қоянға қосқан тазыдай. Бүкті тіліп ай жазылып, бозар ақ ай келгенің. Әдептен бір қалмассың, үлкенге сәлем бергенің. Айта берсең өлең бар, түрлі де дүрлі өнер бар. Түзінетін адамға, ретін айттым терменің. Оядығып алақан ай, ұшатын күні болғандай. Қанаты қатып толғандай, істейді ода көргенін. Жолдасқа болсаң ай жақсымын, дұшпаныңды бір Жеңгенің. Құлағың сал жигіттер, Жарылымын деп құңайма. Жетідім жең ай сау болса, Құдайдың қол бергенің.