Толғау-толғау сөздер бар

Оооо! Толғауды толғау толғау бар, толғау Толғау толғау бар. Толғайтын жырлар бізде бар. Азамат ерлер тыңдаса, аз ойланып еске алar. Шымырлатар денеңді айтылмай жатқан жырлар бар. Домбыра қолдап қос ішек, несте жыршың толданар. Ер азамат елде бар, ел ішінде ер де бар. Халық таса қарақұс, басың ұшып қонайтын. Шұбасы биік шыңда бар. Ер азамат дегенім айыңның ішінде бірде бар. Муйын таса өзісің, кім сөзді соған сын тағар. Жылқыда жиек тұлпар бар, қашсаң қуып жетесің. Астындағы тұлпармен табасың жолдың төтесін. Орталыққа келгенде, білгенде адаң сөйлесін. Құмар болдым жасымнан жырлы ме, Толғау өлең бе. Көпті көрсем тұрмадым, болмады қарап тұрғаным. Толғау толғау сөз айтпай басынбай қойды ау құмарым. Жаста болсам көздедім шұбаның биік мұнары Еней. Оооо! Мынау қарашың жатқан көлденең, Мынау қарашың жатқан көлденең. Шөгіпті жатып көлбеген бұрынғы ата бабалар. Ай үстінен көшкен елменен, талайда басқан белменен. Салық жігіттері серменен, басында өкi ғартат. Шідемше мақпал сырмақтап, қазақтың өткен серілер. Алшақ таңған ерменен, бұл қарашыңның басында. Атаңның қонған қонысы, түнісі тұтап түгескен. Басылмайтын жолысы, аққан бұлақ сай садаң. Шытырман тағай айналаң, шүберек келім жататын дау Жолың жайлау кең алаң. Мендей сені сөз қылар бұрынғы өскен қайың ылаң. Көл көрігіп қызғыштай, сен десе салам байбалам. Ә сен десе салам байбалам. Жайлауыңды көргенде жатыр айтын жайланам. Куә қарадым отырып осыларды ой қылам. Көзге ыстық көрінген атаңның қонған жайлауы. Қайнар де бұлақ қайнауы, шалғынға жонын көміпті Бұрынғы қазақ байлауы. Бал татыған бағланның езілтіп етін шәй науы. Ай елдің саны ерменен, ердің саны ай ерменен. Құсың санау көкала шалқыр атқан көлменен. Ақ құс ұшып үстінен қонатын жерін сөрлеген. Арғы мағаш шабады алдына ташы терменен. Ағайларым бар шығар көп ішінде көрмеген. Осындай да сайрай гөр сүйкей көтер тызылтылдай Жағышында. Сөйлеген Еей.