Zaman-Ai

Там небо в пепельном платье Холод, дохлый пацан на пару с хрупкой матерью День на закате, в кармане копейки, не тратим Китайские пакеты сжимали пальцы в объятиях В пятерне на память вмятины до рубцов Промозглый ветер мне так тщательно обжигал Лицо Я все понимал и помню хоть и был юнцом Мать со мной как птица над гнездом с птенцом Мы идём вдвоём, на старый, грязный район Где стены голый бетон что зовётся наш дом Судьба била кнутом, может быть пряник потом Лишнее где то сболтнул но так я вырос с болтом Переулки потемки, дырявые ботинки, протеки Лед тонкий мокрые ноги ударят по легким Немые руки по локоть, мама в старой дубленке На пороге сестренка, память картинка на пленке Тәкәппар болма бала, бауырым түс сабаңа 30 жыл одан бері, көз көрген ел жаңарақ Даланың атырабында, ананың жатырында Туылған әр-бір адам, бұл күнде жат ырымда Ол да бір заман-ай, демеймін жаман оны Ол да бір заман-ай, өте шыққан бұл даланы Қиға аунап таба нан, қызарар аппақ ұн 90-ның ағынымен, тапталды рухта құн Жағадан ап аштық, жол ашты нағашы жұрт Кентаудан Алматыға сүйредік шабадан Ай өтіп күн-апта, қолға алып сауданы Тілінді қара табан, Көк-Базар ауданы Қылқиған түр-тұйпаң, 11-ден белің шықпай Қамаған абақтыға, құрметті капитан Өкметтің тоғын ұрлап, тыңдадық қараларды Мектепке ала ғой деп, екі қой пара бердік Бөлкенің артын турап, май жағып, шекер себе Бүлк етпей ақты құяр: рахмет деп брат Шәке 35 жасында екен, сол кезде ата-анам Екі ұлды бағып-қаққан, шиша мен наркоманнан Осыны ұмытпағың , біз көрген жақсы жаман Мұқтаждың күйін кешіп, сүріп көр келсе шамаң! Тәкәппар болма бала, бауырым түс сабаңа 30 жыл одан бері, көз көрген ел жаңарақ Даланың атырабында, ананың жатырында Туылған әр-бір адам, бұл күнде жат ырымда Ол да бір заман-ай, демеймін жаман оны Ол да бір заман-ай, өте шыққан бұл даланы