Қырдың гүлі

Ол біледі жақсы жаманын Ақ пен қараны Ол айналасынан айланы асырып жүреді, көринбей Өткеннің сабағы Оны қатты сабады Оны қатты ұстап алып Өзімен өзі, тіс жармай келет Мұңы бар ауылдың қызы Оның көзіне қарап, тіл бармайт Қол бармайт жұлуға Ол қырдың гүлі Өзімен өзі, тіс жармай келет Мұңы бар ауылдың қызы Оның көзіне қарап, тіл бармайт Қол бармайт жұлуға Ол қырдың гүлі Ол өзінікін қойып тастаған адам Басқалар секілді емес, надан Ойланып басылады оның әр қадамы Түсінуге оны жетпейді санаң Ол туралы жазуға болады көп-көп шығарма Жазу үшін жетпейді қалам Өзінікі, өзіне тек қана адал Айыратыны — не халал, не харам Оның жүзінде нұры бар Нұрланып барат Жас балалар ұрланып қарап Көздері төмен Бос өткен Уақытын санап Құлшылық қана құтқарат Асығып барат Құдайына Ертеңге азық қазір дайындап Асығып барат Уақытын санап Ол біледі жақсы жаманын Ақ пен қараны Ол айналасынан айланы асырып жүреді, көринбей Өткеннің сабағы Оны қатты сабады Оны қатты ұстап алып Өзімен өзі, тіс жармай келет Мұңы бар ауылдың қызы Оның көзіне қарап, тіл бармайт Қол бармайт жұлуға Ол қырдың гүлі Өзімен өзі, тіс жармай келет Мұңы бар ауылдың қызы Оның көзіне қарап, тіл бармайт Қол бармайт жұлуға Ол қырдың гүлі