Инеш

Балачактан Шулай иярәшкән, Йорт яныннан инеш сузыла. Олы еллар Булыр ул сымыра, Ә алга атлап Узыла. Жәйәм тәше Килә шу юлдан, Иделдән башлап Туган җиремә. Суна узган юлым оңлар Өчен, яу ата Бүрешү йөнеләмә. Сайрар кошлар каршы Алып иде, Миңа җырлап матур Җырларын. Агым сулар Җиңел алып китә, Уйларның да им Авырларын. Авыр уйлар миндә Бар инде, Күмелмәс өчен шул уйларга. Телекте Агызганнар бит шулар, Кайгыларны Агым суларда. Боз үкендә Су сарны бассаң, Саф муларны баса Алармы? Бу суны Шәширәтеп уйный иде, Монда сугара иде Катларны. Кыш көнендә Дә катмас әле ул, Боз капламас ни лә нилешне. Алга таба атлый Дала микән, Язмыш белән Алыш бирешне. Кыш көнендә дә Катмас әле ул, Боз капламас ни лә Нилешне. Алга таба атлый дала Микән, Язмыш белән алыш бирешне. Кыш көнендә Дә катмас әле ул, Боз капламас ни лә нилешне. Алга таба атлый Дала микән, Язмыш белән алыш бирешне.