Ақтамбердінің толғауы

Өлдір гүлдір көсінетіп күріңді мінер мекенбіз. Күдерінен бау тағып күреу күгер мекенбіз. Жағасы алтын жеңі жез шығыр шығы торғай көз ақ Сауыт киер мекенбіз. Торғай андай жүкіртіп аш күзендей бүкілтіп Жолыбарыстай шұбарды таңдап бір мінер мекенбіз. Сол шұбарды мінген соң қоңраулы найза қолға алып Қоңызы алтын түз бағып қолтың күрер мекенбіз. Жалаудың найза жаңға алып жауға шығар мекенбіз. Тобыр шақтап ән деген тоңқайға тартар мекенбіз. Тобылғы түбі қыралай таңдап бір атар мекенбіз. Жарлауға біткен жапырақ жамуса тоңар мекенбіз. Жасыққа біткен бүлдірген сұғынса қояр мекенбіз. Тобылғы саттыған жанып тұмар мойын атқынып Қоныстағар ар мекенбіз. Ел жанылып жәйлауда жақсылар еңес құрғанда мұртымыз Бөкей шайшыңқып тұрғын дып сүйер мекенбіз. Өлдір гүлдір көсінетіп күріңді мінер мекенбіз. Күдерінен бау тағып қампақты киер мекенбіз. Өзіңді бие байлатып, төскейге орда орнатып, Төрт түлді оша қаздырып, төбел бие сойдырып, Төменде бидің еңесін бізде бір құрар Мекенбіз. Құлаты тауға қон салып садақтың оғын мұн салып Бетбақтың ең бір шөлінен төтел еп жүргім жол салып. Қолды бір бастар мекенбіз майданда дабыл қақтырып, Ерлердің жолын аштырып, атасы босқа қалмақты Жұртынан жауып бостырып, түйе деген аржасын әлпеш Деген қаншасын атар тында мінгізеп ол жағылар Мекенбіз. Еуде бір жерді жол қылсам, шөлің бір жерді көл Қылсам, құрап жанды көп жиып өз алдына ел қылсам, Асқар бір тауды жәйласам, желдеп бие байласам, Күнде жиын күнде той қыз-оспала ойнатсам. Өзім бір бөлек жәйласам, жігіттің нөкір сойдасам, Ойқан жерге ұны тау, қыраң жерге қырық шатыр Қонағымды жайғасам, пышақтан малдың кетпесе, Қазаным оттан өспесе, мал жемесе қонағым, Хан жемесе барағым, оң түсіп ед татыса біргесінде Табағым. Төскейдеге кес таптанып жақсылар үйді баптанып Нөкірлер жүрсе сап тізеп қос қосымен шаттанып. Хиуадан ақыл алатын қиыннан айла табатын ерлерден Салсам нөкірдай үш панаң ек таялатын. Жоным бір жалпақ жотадай бойым бір жалпақ бұқадай Малға мен нөкір барлатын көбеске сағар мекенбіз. Өгір ай көктем болғанда дауысы бар азандай, Желіні бар қазандай, жаралы қудай ыңрантып, Жарған мұздай күңіреніп, айрауқтың ашық күйіндай Боталаған бозінген қайырып боздап күйреніп азанда Қазануда жұрқыл ол да бір алсам азандай. Алғайдың бұла жонында жайылған қойым сыйпаса жүз Бүркеншік жүз қошпен қатар жүреп жиналса көгалды көп Жұтқай көлге бір түстей көз жетпей санап санын ал Бұлға есебіне жан жетпей. Елден елдай аралдап тектіден текті саралдап ектердің Қызын айтырсам нұсқасын байқап шамалап саңға толса Сияғы әлбетті шамын шырағым мұхиттан сүзіп шығарған Қымбаты әуқаыр баға сей. Ала берсе тезінен бірлердің бітіп темін ей шілтенің Қиып жылдауы артылып тусой өзімнен осынша берген Дәулеттей. Өтереп тұрар Ме-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е-е Кенбіз.