Қайран еділ

Алаңда алаң алаң жыр, ағала Ордам қонған жыр. Атамыз біздің сүйеніш күйеуде болып Барған жыр. Анамыз біздің боз туған келінде болып Түскен жыр. Қайранда менің еділім, Қайранда менің еділім. Қарға бойлы қаз туған, Қарға бойлы қаз туған батырда болып туған Жыр. Күндігін тай кескен жұрт, Кіргоңдай жуған жыр. Қарағай садақ ұдырып, қылшаным доқай Толтырып, Жанға да сақталған жыр. Қайранда менің еділім, Қайранда менің еділім. Салып салтын шағыш еден, салуал Ордам қонған жер. Жатып қалып бір тоқты жайылып мың қой болған Жер. Жабағылай жастайлақ шардай бір Атан болған жер. Жарыменен сайы тең, жарлысымен байы тең, Жабысымен тайы тең. Бота шығып ызаудай, бозтазаны тоқтыдай, Бақасы қойдай шулаған, балығы тайдай тулаған, Шырмауығы шылаулы, шөккүн түйе таптырмас, Суды ойнаған балық ай, Көлге жылқай жаптырмас. Қайранда менің еділім, мен салмадым Сен салдың. Қайырлы болсын сіздерге-й, Бізден бір қалған еділ жұрт. Қайранда менің еділім. Мен салмадым сен салдың, Мен салмадым сен салдың. Қайырлы болсын сіздерге-й, бізден Бір қалған еділ жұрт. Қайранда менің еділім, қайранда Менің еділім. Қайранда менің еділім, Қайранда менің еділім.