TOLGAU

Жасы болғаннан жадың Алдыңда Қысыңды. Бақытсы қонса басыңа қадірлі келген кісіңді үйретіп Үлгі-өнеге таза бақ жасы кішіңді. Ақылың аздан болғанмен ойласқа етпе ісіңді. Кескен қоның тегеспен көрінер көзге Пішіңді. Қайратың қау болғанмен орнынан Шымса күшіңді. Қанаты қалар қайырылып қалыңға салсаң құсыңды. Қиындыққа ренжіп құзбаңдар мектер түсіңді. Тіл етіп түгін төктіріп қайтадан қылар ұшыңды. Шүкір етіп шыдасаң қыла да бермес қысымды. Кеуліңе батқан болғанмен өппелер Алдың нұсыңды. Қисықты қолға кім ұстар көре тұра мүсіңді. Шара ма шабы алысқа дегенмен тойып тісіңді. Ағайын болсаң араңда жолат тасыпсың түсіңді. Алауызғанып кетірей ай бақ деген сұсыңды. Асмасаты қағылса Күннен күнге құл құрар. Көл бермейтін ғашилік шапқан сайын жылқынар. Қолынды жігіт қорлыққан жоқтар сытай бұлқынар. Қаңтарда қатқан дариядай бетінен буып бұрқырар. Елісін дайын етуге жатқан оқтай Зырқырар.