Солнечный день

Szedł Atanazy Do Anny Po kostki w rosie Atanazy szedł po Rannej. Miał chłopak oczy Na plecach, a szedł do Anny się zalecać. Hej! Słoneczko jasno świeciło prawdopodobnie po to, Żeby widno było i bez trudności odkryło, Że Atanazy w złym kierunku szedł. Hop! Atanazy źle się prowadzisz. Hop! Atanazy gdzie Ty masz oczy? Bądź Atanazy człowiekiem. Sam przecież widzisz, że zabrnąłeś za daleko. Bądźże człowiekiem i zawróć i od początku do tej Anny idź. Lecz Atanazy marszowo tak się oddalał konsekwentnie Omyłkowo z tym wielkim słońcem nad głową i z Pobramkami, co śpiewały tak, że nie pozawalał i Sam się dziwił, że zbliżając się oddalał. Atanazy gdzie idziesz? Tam, gdzie mnie wiodą moje oczy. Hej hop! Atanazy źle Się prowadzisz. Atanazy gdzie Ty masz oczy? Szedł Atanazy Ku Annie, przy oddalając się od Anny nieustannie. Miał chłopak oczy na plecach i nie powinien się Zalecać. Nie! Powinien się zalecać? Nie! Powinien się zalecać? Nieee!