Дадому

Яркі свет навакол. Я на сонца гляджу, Не заплюшваючы вачэй. Нехай паліць мяне, Выжыгае знутры І знішчае весь боль і страх. Як дарогу знайсці І куды нам ісці? Я цяпер нічыя ды нячый. Я на неба гляджу І не бачу яго, І не чую моцы ў руках. Думкі ляцяць Дадому. Дома ўсё Знаёма. Дзе Я цяпер І хто я? Ніхто я. Быццам нідзе і ніхто я. Яркі свет навакол. Я на сонца гляджу, не заплюшваючы вачэй. Нехай паліць мяне, выжыгае знутры і знішчае Весь боль страх. Як дарогу знайсці і куды нам ісці? Я цяпер нічыя ды нячый. Я на неба гляджу і не бачу яго, І не чую моцы ў руках. Думкі ляцяць дадому. Дома ўсё Знаёма. Хто я цяпер? Чаму я? Не чую, Не адчуваю нічога. Не чую. Я не чую цябе, я не чую сябе. Я як згубленае дзіця. Не патрэбная там, не патрэбная тут. Я не ведаю, хто я цяпер. Мне і дыхаць ніяк, і не дыхаць ніяк, І ні смерці няма, ні жыцця. Кім была я там, хто я зараз тут? Ці я ёсць, ці я толькі цень? Думкі ляцяць Дадому. Дома ўсё Знаёма. Дзе я цяпер І хто я? Ніхто я. Быццам нідзе і ніхто я. Я палячу Дадому. Туды, дзе ўсё Знаёма. Хто я цяпер? Чаму я? Не чую. Быццам не адчуваю нічога. Не чую.