Уәдең елге жақпас

Я Құдайға қолды ұрып кешім Десе, парызға палуан шәйіп Бесін деші. Күнәден қашсақ болмасын нәпсі тыйып, Сауапқа айналғандай есең Неші? Жол бермес жобасызға алым пәнде, Мұминнің адал малын жесім Десі. Өтей дау күсағысын борыш тадам көгеріп Зұр рия тай өсім десі. Намыс боп ақындарға ой қала деген бәз біреу бұл Айтқаның бекер десі. Айтуға сонда дағы міндетіміз Қажет-ай жамағаттың өтелгенше. Шабандоз шаң жытуға пейіл деген Еңкейіп жерден көк бар көтергенше. Алайық халайықпен аман тасыйп, Тер шығып тебіңкіден ал Төселгенше-ай, Төселгенше-ай. Ал тірлікті бір-біріңмен Сыйласпасаң, маған кел күн-ай Өртен қибаспасаң. Жолдастық әсілінден неге керек Жәніңді досың үшін қинаспасаң. Туысқа жығысу де оңай деме қамыстай Өртен шалған қираспасаң. Ынтымақ бәракаңыз артады ма Жоғыңдай бір-біріңнің жинаспасаң. Көлеңкең көлемді боп көрінеді-ай ғайбатпен Ілігіз деп шармаспасаң. Білмарсу ақымым деп неге керек халыққа Ғибратты сөз тыңдатпасаң. Еліңе сонда басшы болаларсың ешкімге Ақылыңды ұрлатпасаң-ай, Ұрлатпасаң-ай. Уәдең елге жақпас бекер келсе, Сөзіңді кім тыңламас шекер келсе. Қыздырып мәжілісті отырғанда бұзады Ортасына есер келсе. Шын достар көңіл өсіп қуанбай ма Сағынып бірін-бірі есін көрсе. Жөн білсең жолдасыңа жоба көрседі жұмысы Жөңге келмей кешілденсе. Жастарды тәрбиелеп ал сыйлау керек ер Жетіп еске толып есейгенше. Тереңнен теріп тұрды ақыл тапсын ләбізі Шекермен бал шешіндерші. Қоңызыңмен қол алысып ал қоштасып қал Туысқан өзіліне көшім десі. Күн өртен көр шақсы көлбеңді бүгінді мән Бермесек бөтіндерші. Қарияның ерті барып ал кеулін сұрап бей Тауып ойда жоқта кеселденсе. Жұра малдау қарттардан жоба үйрен түйме той Тұйыныңды шешім десі. Халқыңа қоқырай ма қоғамды бол, Ілгергі ел бастаған-ақ Көсімдершің-ай, Көсімдершің-ай.