Құлақ салып сөз тыңда

Құлақ салып сіз тыңдау бұл жатын дау ағын-ай. Асылзатау айтайын әрқайсысын жөнін-ай. Наз бідеу атта қи болмас береженмен бағылмай. Кезеген өркеш астау бастар талмай дау жүгін-ай. Сырылмаса құлыңның жауып елдің жазын-ай. Құл жамыйын бөкен сан түбетпен бақпау тазын-ай. Аршын мойын сұңқарды аңға салма қайырмай. Он екі тінін ботшағып үй құсынан айырмай. Ақиырек алмас қылышты құр сақтамау қабындай. Доттанып кеспес усынсаң қызыл басты сиыр-май. Сарала тамақ сарышық жатпасын теңге булай. Күйсені ерлер туындай алтын кемер айшықты сыртынан буса жиын-дай. Азығады осылар жаманның түсі, ей, құлын-ай. Құлын-ай. Шақсыға түсте жадыр ар піскен сары қабындай. Әр ұлттардау адам бар атағы шыққан дабылдай. Ойлаған қамқор қауым қай жаман тума таласар. Сол ерлердің бағын-ай. Мезгілдік жерге жол жүрсең ұйрамайды шаң-ай. Құр кеудесің күй теріс белбеуын ұстап алдай. Сәрі әдетіңді білмейді тіршілікте қадыр-дай. Келмеске кетсең бөкінер соғып сонда қасаңын-ай. Қызыл тілім сөйлеп қал қалық біледі құлыңдай. Сөйлемей білмес мұныңдай. Шүйірікте жирек болмайды дұманда байрақ шабылмай. Шәңе талап жорғамын төседім сөйлеп мен әзір. Жазғаным жоқ қарымдай. Кәнекей сөйле қызыл тіл көнеріңді көрем деп жиналып отыр көбеңді-ай. Көбеңді-ай.