Нұрымның термесі

Әй, Маған Ғажап қой жерің. Көк үшін ай қолдаған шыныменен шырқасам. Бабын қадір қолдаған ай, осылайша сөйлесем сөз қалам Аузымнан. Қыранда ғанып көк Қошқан, сығай садығай сыртымнан. Тас жүректің белгісі. Дуы түгірсе жұтқынған ай, айтулы жүрек ай мен енім Салжымай қан жақсын тұтқан. Айнай-ей, айнай-ей, айнай-ей, айнай-ей. Әй, Маған Ұзынсам қолым жетер ме? Сырдан атқан түлкіні ай, қымызы қыздау заманға. Қайтсам сөзім өті ме ай, ақылды мұғалай жаманға. Қайрағамшы сермеме. Сүйекті ай, Біткен шабаңға. Екі жақсы дос болса, бірін бірау қият мас. Екі де жәмін дос болса, екен ме екенге сият Мас ай, қаша маңғау мас өтсе. Сиығымменен Жидімдер, қаша маңай мұң болса, Қатарымнан осымдер. Болғанда өзім болтын дер ай, еті дейген сарал сен Әркімдер ай алтаған. Әй, қабат қалым қара жер, бала ертай жан Маған. Екі де достың ау барасын, Айырадай мұң маған. Айнай-ей, айнай-ей, айнай-ей, айнай-ей. Әй, Маған Ерлер өтті қара таң. Көксің бұзымай өңгерген, артына жұртым менгерген. Аузым көпке теңгерген, көкірегі жеткеннен, Ер еніп ау келгеннен. Әй, қанарлы қақпан қайырған, қаным ұшпанай Келгенде. Жалыңсын деп қарамай, Артылып жалды санамай. Әй, көксің өсінай өңгерғай, жауғана жалы жөнелген. Айнай-ей, айнай-ей, айнай-ей, айнай-ей. Әй, Маған Бұл дүниеге тайқалып. Маңлайдағы май көзбенің әрбір түрлі ауып олайды. Оралған қыз да тілменен ай, қарытайғанда сөйлер Жашағында қулар. Әй, балдан тәтті не нәрсе, Ішпесе ода у болар. Шегірттен артыл не нәрсе, імесе ода қу болар. Әй, арқар дейтін аң болар, олар қардың некені. Мақтан алар тал Болар, бәйгеден келген ай бошылар. Оны да көркем көрсеткен, құйрығыменен жал болар. Әй, жал құйрықтан айылса, шұбар да жылақ тай болар. Устанай Көркем көрсеткен, ұстатындай бат болар. Шегірттің тау сөйлеп қаттылар, Үркіп тектеген ай бұл жанға. Әй, кәрлік шеркін тап болар. Әй, бір күні көзің жұмылса, Қатар жүрғайшынайтқан. Қарғы жүрек тауықтайтқан, қатарда құрғыңа жат болар. Әй, нешелер шешен өткен жоқ, қу томбырау қолға адып. Шаршыдай Топтау қақпаған, нешелер арық ай өткен жоқ. Ақ бетінің ауа жарын, ай менен күнге қақтаған. Әй, нешелер батыр өткен жоқ, қу май затын таппаған. Елдің жай жерін ай Жақтаған, бір өлімнің ай айласын. Жыбында жанның қайдасын, жыбында жанның қайдасын. Ешкім де Ойлап таппаған. Айнай-ей, айнай-ей, айнай-ей, айнай-ей.