Жайық деген жанды су

Жайық деген жанды су, Жайыққа деген жанды су, Өзі қара қанды су. Біздің жүрген жеріміз, Түнде батар күнде ду. Мен түнгінің қойымын, Арқалы жерде шапқандай. Ойып алған жерде қорқақ бар, Жабыдан туған қорқақ Бар. Сөйлесе шығыш-шығыс, Алдарында аужұрқақ бар. Туған айма ат берген, Аққаған ақ ат берген. Екі ерін таңлай, Сөйлесін деп жақ берген. Шықпай отыр домбырам, Қырылдап мың қақпағай. Айтан төке түсінбес, Адамның есін тақпағай. Домбырам отыр қағылып, Өнеге берме екі шеп. Бауырына тағылып, Оянбақ болсаң тағылай. Өкпе сөздер жағылып, Тыңдасаңыз сөзімді. Осы араға келгенің, Әдептен құл қалмасын. Үлкенге сәлем бергенің, Түрлі-түрлі өлең бар. Айта берсең өнер бар, Өсінетін адам бол. Біреуін айттым тер менің, Риядағы балапан. Ұшатын күні болғанда, Қанаты әлем болған деп. Істейді ода көргенім, Жолдас болсаң жақсы менің. Дұшпаныңды жеңгенің, Адамдықтың белгісі. Біріңе бірің сенгенің, Құлағың зат жігіттер. Жарлымын деп мұңайма, Жетімшең қал болсаң. Құлайды ұл-қыз, Дер кезі ана-әй. Әй. Аққулар көркем көрінер, Аққулар көркем көрінер. Қайтып салқар көздігі, Құралайдың балдары. Ода көркем көрінер, Ұрғып қашқан шөдігі. Қатарланған қалың көш, Ода көркем көрінер. Зағым шалғым белдігі, Қыз жігіт көркем көрінер. Қалың дара етпегі, Арынан туған кезен көш. Ода көркем көрінер, Айт-айт деген ердегі. Қытбала көркем көрінер, Беттегі мұңайт хатменен. Едел көркем көрінер, Жағадай біткен талменен. Арғымақ көркем көрінер, Өкпе бағыр жалменен. Жиналып келген көпшілік, Алай түлең өкпеңдер. Еркен шет алтын шықпады, Осылай айттым Жайменен-ай. Әй.