Лунный дождь

Այն ամառվա հով գիշերը, այն անձրևի տակ, Քո ժպիտը, քո հանգույրը, այն անձրևի Տակ: Մեր մանկության մեծ հույսերը այն Անձրևի տակ, մեր հավատքը, մեր խոստովանքը Այն անձրևի տակ: Գետնեղն հովը մեզ գրկում էր այն անձրևի Տակ, երկնքի լույսինը մեզ ժպտում էր այն Անձրևի տակ: Դու ուրես, ուր էս իմ առաջին Սերիաս իմ մանկության, ես միշտ հիշում եմ քեզ Պնդրում, դեմ յաք նիման նման: Լա, Լա, լա, լա, լա, Ես միշտ հիշում եմ քեզ պնդրում, Դեմ յաք նիման նման: Je t'embrasse et tu souriais, la pluie était Bleue. Elle nous mouillait, je la buvais au coin De tes yeux. C'était l'été qui commençait, la pluie était bleue. Seuls sur la plage, nus sous l'orage, Nous étions heureux. Où es-tu maintenant, mon premier bonheur, Mon premier tourment? Es-tu toujours restée dans mon beau pays sous les Oliviers? Ou traînes-tu comme moi sur la cédule Impérie, la nostalgie de notre enfance, L'amour de nos amis? Լա, լա, լա, Լա: La nostalgie de notre Enfance, L'amour de Nos amis.