Опять Плывут Куда-то Корабли

Brzemie pod pasażerkom się Śni Dalekich mórz blask, portowy Szum miast. Im tęskno iść w świat tak samo jak Mnie. I brzmi syren zew. Już czas, już czas. I znowu staje tu, gdzie ziemi Kres. I znowu idą statki w nowy Rejs. I znowu pnie przez tajgę leśny Wóz, unosząc mgły i Uśmiech białych wrzós. Tajga śpi. Zastyga w niej czas, a w ciszy gdzieś Gra To echo ptak. Ogromny jest las, Zielony jest las, jak twych Oczu blask, jak morski Szlak. I znowu staje tu, gdzie ziemi kres. I znowu idą statki w nowy Rejs. I znowu pnie przez tajgę leśny Wóz, unosząc mgły i Uśmiech białych wrzós. Tobie chcę Na jawie się śnić. Być dalą twych dróg, zielenią twych Dróg. Już nie we śnie przytulić cię Dziś. Chcę, byś moją dłoń znów ująć mógł. I znowu staję tu, gdzie ziemi Kres. I znowu idą statki w nowy Rejs. I znowu pnie przez tajgę leśny Wóz, unosząc mgły i Uśmiech białych wrzós, Unosząc mgły i uśmiech białych wrzós.