Ана

Жоқ күніңді бар қылған, денеңе дәрмен салдырған. Ашықсаң асқай тойдырып, аңсасаң суға қандырған, Жәрдеміңе жараған, қабағыңа Қараған. Жыласаң көңілі жүдеген, қуансаң көңілі Өтеген. Аман Болсай екен деп ал адам мәдет сұраған. Иығына міндерген алпыс екі тамырын, У-баста Құдай Идірген. Қарыны ашып қалды деп алдыңа тамақ Үйдірген. Анадай құбылай қамқорың табылмас мына Дүниеден. У-басы жалған дүниеде анадан көргіш Болсайшай. Анаңды көңілің сағынса мұңын бір тартпас Болсайшай. Тоғыз ай оң көң көтерген Еңбегіңмен етілген. Бір сен үшін қиын алып михнәт таққан көзінен. Жыласаң жуышып оянған, мұздай безіп Таянған. Қарағы да жыласаң жаңылмай күлген Даусыңнан. Жастар істей күнінен хабардар болған сыртыңнан. Мейіріміңді қандырған мейірбан бар ма Анадан? У-басыз мына дүниеде анаң бір өлмес Болсайшай. Анасы өліп қасіретін балдар-ай тартпас Болсайшай. Ағайынның бар Жерде батырыңда Тұрар әруағың. Ағайынның жоқ жерде шәйнеуде қамар бармағың. Қабірға сүйер халқым-ай ажал біре келмес Болсайшай. Осын шама алғанда қара жер қойның Тойсайшай. Осын шама-ай Алғанда-ай қара жер қойның Тойсайшай.