Эгил эжим

Эшим чаражым жүгүлө сени сактырып, Эмнеттир муңгарып жазган болор мен. Жүрөгүмүн канызында Жүз жүз айтырыктар мени кинжектеди. Акыр хатар теэрден оожум бадып көкөш, Адышымга төгөш аяр эрип тулар. Амытырал жуталганың жаңыс барбактан акшылы, Акыр хатар тең эририн күз эвес мен. Сактык өздөрү жан биздер маңа көз жаштын, Салымыызды тату тудар болду ушап. Жечектерини чукаштын сеңе берип кордум, Четенеш кач күнсөдөр агарла чорду ушап. Түнө када уду айт эсеместер бижип, Түр элимни часкарады чададым. Ампо күнү жүгү амытырал көнгө зөскө, Аас кечик чок арай муңгактыр мен. Түн билээ күн, түш билээ жуталга, Түр элдер, күз элдер, хомуталар, буталдар. Түн жагалар мейиң, эшим чараан бодуң, Түштө да жап көкүн баазы бөтө бери тирсен. Ынак шылым жүгү сеңе шаңар мен, Ырыларым жүгү сеңе бижир мен. Ын жадыка хора даба муңгараба, Ынак болсуң за эгиле Жимегиң, Эгиле Жимегиң, Эгиле жимегиң. Ийе харын билдир мен иде кел даачок, Изгичтер канызында жүгү муңгаралдар. Өмүшкө деп сөздү өртөмчөй ден тилеп, Өзүм баарым арып өзгүсүрөп кор мен. Жангы телек казында бодон мейин чораан, Жаштырыктарыны өршөйүн бардын. Менден арты болго тужа бергештин, Мени чагай жутар салымың бежиğim. Түн билээ күн, түш билээ жуталга, Түр элдер, күз элдер, хомуталар, буталдар. Түн жагалар мейиң, эшим чараан бодуң, Түштө да жап көкүн баазы бөтө бери тирсен. Ынак шылым жүгү сеңе шаңар мен, Ырыларым жүгү сеңе бижир мен. Ын жадыка хора даба муңгараба, Ынак болсуң за эгиле Жимегиң, Эгиле жимегиң, Эгиле жимегиң.