На берегу моря На персидском

در ساحل دریا شبی، جشن طلب شد بهار. کشید به سوی خود ربود، این شور شادی ما را. دیدم درم دریا کنار، صد چهره آشنا. ساحل زیبا شاد بود، سرхе صد سور و صفا. ماجرا میگردان آسمان، همراه زعوشاق جوان. با صورت دلدادگان، بغل و بخشیده جان. جای تو خالی که شبی، از شور شادی نمیخوان. عشق پرین دخترکی، همچون دریا در جنب و جوش. در رقص زیبا چون پری، چون موج دریا به خروش. آن شب جلوه او، صد چندان شده بود. وارش که دل بود بروی دریا، مست و غزل خوان شده بود. ز 任 زن دل آن شب ساحل، روی جدی با شاده بود. عشق پرین دخترکی، همچون دریا در جنب و جوش. در رقص زیبا چون پری، چون موج دریا به خروش. آن شب جلوه او، صد چندان شده بود. وارش که دل بود بروی دریا، مست و غزل خوان شده بود. ز 任 زن دل آن شب ساحل، روی جدی با شاده بود. وارش که دل بود بروی دریا، مست و غزل خوان شده بود. ز 任 زن دل آن شب ساحل، روی جدی با شاده بود. وارش که دل بود بروی دریا، مست و غزل خوان شده بود. ز 任 زن دل آن شب ساحل، روی جدی با شاده بود.