Асылы тексіз ақымақты

Асқы бір тексіз ақымақты, Текті деп болмас Құрмақтап. Қиғылы бұзық қарана, Ой сара деп болмас құрақтап. Өлмей жүрсің киліде, Адамзаттың басына, Өй ұштырлы мысал жортақтап. Бу сәң еуіл бір күні, Қатри судан шара алып, Шан ұлым десе атаңа, Ас болып әнде жүрерсің, Балалықпенен талтақтап. Ақыл иісің кір иіде, Он сегіз жасқа келген соң, Атанаңның ақ сәу ой мойныңа, Түскен бір салмақ. Алашың жоқ тұт басқа, Жүрерсің әлі арқалап, Бұл дүниенің қамы үшін, Ойлайды жігіт ер талап. Бәһардың самал желіңдей, Жігіттіктің қамала, Басыңа бір күн келеді, Әй-әй бәйғатындай алшақтап. Қай терін білмей адамзат, Бұл нәубеттің кезінде, Өй шығады жолдан бұл тақтап. Қисы айтады дейді, Өкшесін көнетіктің бұл жастық. Осылай екен әсері, Жігіттіктің байқасақ. Жазғы жауан жаңбырмен, Әй шешектей түрленіп, Жорға тайба сар аяғын, Еркек әйел шалқақтап. Дүние жүркін көшпеле, Бір жерде тұрмас тұрақтап. Бір күн ақыр кетеді, Әй басыңнан осы сәулетің. Дошыр ой сұлу қыздай, Мобы екі қолып былғақтап. Еркеге келер бір нәубет, Еркеге келер бір нәубет. Басыңда дәуіл тұрғанда, Өй сөз сөйле тілім ырғақтап. Баяны жоқ құрғырды, Уақытында шығармай, Еғылайын құрсақтап. Қара жер деген әжді, Аузын ашып жұтады. Бір шыбындай жаныңда, Өй жүрсің де қанша ардақтап. Бұл дүниенің масалы, Алтай түлкісі кілді, Өй алдыңнан қашқан жайтақтап. Әнденің көңілі мыслы қыз, Көрген соң қызыл түлкіні, Өй ұшырар құсын айтақтап. Құс аяғы еленер, Ұрнайын десе оған ба. Құсы кейін ұшады, Өй оңбайын десе ол талап. Атаның еткен жолы деп, Дүниені жидым тырнақтап. Арқасымен халықтың, Қатар теңіз жүрген соң. Айғолында е-е-ей Ой нақтап, е-е-ей Айғолында Ой ой Нақтап.