Кёзлеринг ойнай (Игривые глаза)

Gözlərin közürlə oynay, sözlərin ürəyimi baylay, Ürəyimi ağrıvergənəsə. Gəlib qapımda oturup, ürəyimi at doldurup, Göbəsti yanımı körgənəsə. Gərdi daşı yemədivçən, çiməklik salam verivçən, Ula adamla təli bu turucu. Başın bir ağıldan dolub, ürəyin tal kələ bulub, Getəyi gəzib zovunucu. Üyünü avlanmam qaral, məni də uzaqdan tanıyıp, Gəlib qolumu da tutucu. Qara gözlərimə qaral, dönüşkən sözümdən tanıyıp, Atımına gedə almay turucu. İndi qapıma da gəlmir, salamola yazıp da vermir, Bir kənən aynalanıb getəsə. Tövbətsən də görməgənçə, carızdən buzuldegençə, Bir aman açula yetəsə. Siltən igən gözlərinə, oxşat igənə sözlərinə, Amandan igiyə burama. Aрыu közdən qararına, ürəyimi cararına, Bir gün daha şanıb turama. Qolundakı qolbuzunu, qolbuzunda qoluzunu, Kişiyə də sormay bilivçəm. Atın aylangan cərlərdə, mən səni körgəm kürlərdə, Çıxarıb canımı verivçəm. Kökədə uçan kökürçün, salamolayırsan məniçün, Qollu daq tavladan ay gəli. Günahımı sən alarsa, közüçün carasalarsa, Mən də sənə taralıp gəyim. Gözlərin közürlə oynay, sözlərimə söz tapalmay, Canlıqla könək giyəsən. Ağırsıılıq söyləksən də, yaşılığa körəksən də, Şalama mənim tüyəsən.