Өмір өзен

Біз екеуміз бәйшешекте ерте Гүлдедік. Қол ұстасып бақыт жырын шерте Міздедік. Қарсы жүріп ерен септі қар мен Жаңбырға, Бірақ қарсы тұра алмады ғасыр Тағдырға. Жылдар өмірдің Өзені ме, Ағады кезегі ме? Сенсің Көңіл ашып Менің ғашық Ғасырым. Ертеде де кеште Турасың сен есте. Мен өшсем де өшпе Асылым. Ертеде де кеште Турасың сен есте. Мен өшсем де өшпе Асылым. Алван гүлдер шуақ шашты бүгін Бақшаңда. Қызғанбайын бас қошақтың отын Жақсаңда. Өмір мың аубақ пен қайғы күнде Жарысқан. Ақ тілек пен қалбың қайысы әркез Анасың. Жылдар Өмірдің өзені Ме, ағады кезегі ме? Сенсің Көңіл ашып Менің ғашық Ғасырым. Ертеде де кеште Турасың сен есте. Мен өшсем де өшпе Асылым. Ертеде де кеште Турасың сен есте. Мен өшсем де өшпе Асылым. Жалғыз атты таудан асып қайтып Барады. Сағынышы әнге қосып айтып Барады. Сол ерке құс мұңын жаңға берді Көктеңке. Мен есіңе науын уланушы Өткенде. Жылдар Өмірдің өзені ме, Ағады кезегі ме? Сенсің Көңіл ашып менің Ғашық ғасырым. Ертеде де кеште Турасың сен есте. Мен өшсем де өшпе Асылым. Ертеде де кеште Турасың сен есте. Мен өшсем де өшпе Асылым, Асылым.