Вышэй за дахі

Вишэй за дахі, горы i аблокі, дзе халодных зор Агні. Глыбей за мора, рэкі ды азёры, Дзе імклівы бег вады. Хутчэй за мары, вецер і маланкі не стрымаць тваёй Хады. Нібы са мной, але вышэй і далей недалёка да Бяды. Ты блукала, каля зоркі, Ты была на глыбіні. А мне застаецца толькі, толькі ў неба Камяні кідаць, а потым ждзираць. Я так хачу так сама скочыць у неба, Крылы на дваіх адны. Я так хачу праплыць нібыта рыба, Ды трымаюць берагі. Ты блукала, каля зоркі, ты была На глыбіні. А мне застаецца толькі, толькі ў неба Камяні кідаць, а потым ждзираць. Ты блукала, каля зоркі, ты была На глыбіні. А мне застаецца толькі, толькі ў неба Камяні кідаць. Ты блукала, каля зоркі, ты была На глыбіні. А мне застаецца толькі, толькі ў неба Камяні кідаць, а потым ждзираць. А ждзираць.