Текер-текер бүдәнә

Урманнардан чыгар әле, айкай-тучы шыгар. Кара урманнарның бөркете. Тәккер-тәккер буданы ул гөмбәйләрдән килә дә. Эх, молодца! Бөре үсен килә дә, ул талда ук тебилә дә. Жауларның энәсе, атларның онары. Гөмбәйләрне әйләнә ягып. Инәсе килгән безгә кызның йокы дигсез дә. Эх, молодца! Инәсе кыйма буенда, кызы безнең куенда. Сезнең чәчкәйләрегезне, кыйләрем казачи. Шымардырмай ла, котраса. Ат куянның баласы да чыгып кырда Уйнасын. Эх, молодца! Бер уясын, ике уйнасын, гаепле эш булмасын. Инәләремне әле, ай-май китерәсе. Күзләремне сир-пөтле карасы. Йәмле гөмбәй иренне де, шымыр чәчәк Атканда. Эх, Молодца! Безнең эре, безнең безнең молодца Коя. Ай-ай-ай-ай!