Опять плывут куда-то корабли

Brzemię port a statkom się Śni. Dalekich mórz blask, portowy szum Miast. Im tęskno iść w świat tak samo jak Mnie. I brzmi syren zew. Już czas, już czas. I znowu staje tu, gdzie ziemi Kres. I znowu idą statki w nowy Rejs. I znowu mknie przez tajgę leśny Wóz, unosząc mgły i Uśmiech białych Wrzós. Tajga śpi. Zastyga w niej czas, a w ciszy gdzieś Gra Echo ptak. Ogromny jest las, zielony jest Las, jak twych oczu Blask, jak morski szlak. I znowu staje tu, gdzie ziemi Kres. I znowu idą statki w nowy Rejs. I znowu mknie przez tajgę leśny Wóz, unosząc mgły i Uśmiech białych Wrzós. Pobiegł sen. Na jawie się śnić. Być dalą twych dróg. Zielenią twych dróg. I już nie we śnie przytulić cię Dziś. Chcę, byś moją dłoń znów ująć mógł. I znowu staje tu, gdzie ziemi Kres. I znowu idą statki w nowy Rejs. I znowu mknie przez tajgę leśny Wóz, unosząc mgły i Uśmiech białych wrzós, Unosząc mgły i uśmiech białych Wrzós.