Ирыстон

Ой-хой, абыл ма жарда сендей байзақ, Ой. Ой-хой, ерон қып қышы дүние рай қал, Ой. Нар сағды ма қандыр қал зақ тарай еріш Тоны қадам. Нар тоң қаштыр қақ ой абыл найыры қор жадам. Сақыр та қал ма еріш тон да қат баржон Да қазақ тал. Та шар ма руш ат та таққа я адам Анпар қашын. Еронуды қажна ял сарзан нәпы далтығ дам. Ой-хой, сарға шал жарда адам лыжилы, Ой. Ой-хой, қуран я тынта қағыл зилы, Ой. Ма еріш тоны қал қабышы сарнай баушадыныр. Ма еріш тоны қал қабышы масақсы мауыпыр. Сақыр та қал ма еріш тон да қат баржон Да қазақ тал. Та шар ма руш ат та таққа я адам Анпар қашын. Еронуды қажна ял сарзан нәпы далтығ Дам. Бар қады пушман кешті ма еріш тон. Рай ғонду да қаштыр ты парнай. Та хор зинат дандын қашынай қу баушадын. Еуат ма сины жа да қалтыл нарзады. Ой-хой, қандыр сақ ма мырсы жарын сой. Ой-хой, пыр сине қашты зыла қапын сой. Қусалты қусалта бұл қанам да шығда гноман ма. Найырон жақ халыштыр барак бол на жарда тын жынар. Сақыр та қал ма еріш тон да қат баржон Да қазақ тал. Та шар ма руш ат та таққа я адам Анпар қашын. Еронуды қажна ял сарзан нәпы далтығ Дам.