Танцующие Эвридики Remastered

W kawiarence na rogu każdej nocy jest koncert. Zatrzymajcie się w progu, Eurydyki tańczące. Zanim świt pierwszy promień rzuci smugą na ściany, Niech was tulą w ramionach Orfeusze pijani. Płyną gwiazdy jak stulecia, Noc kotary mgły rozwiesza. Na tańczące Eurydyki koronkowy Rzuca szal. Rzeka śpiewa pod mostami. Tańczy krzywy cień latarni Po rozwarte drzwi Kawiarni. Szepie po ćmiera czarny kot. Kto ma takie dziwne oczy? Eurydyka, Eurydyka. Kto ma takie dziwne usta? Eurydyka, Eurydyka. Już nie dudnią widmofon, Świt różowy wpełza powolną. Mgły rozwieją się jak Przędza, zbledną światła, wyśnie Czar. Wiatr się zerwał z zaułka, trąca drzewa jak strugi. Czy to śpiewa Orfeo, czy to drzewa tak szumią? Na wystawę drogerii czarny kot cicho wraca. Zanim kogut zapieje, Musi kto pić się Zapragnąć. Rzeka szemrze pod mostami. Znikł już szary cień latarni. Wchodzą ludzie do Kawiarni, Na ulicy zwykłych Gwarn. A wiatr tańczy ulicami, Wiatr kołuje jak pijany. I rozwiesza na Gałęziach swej Pajęczyny tkany szal. Kto ma takie dziwne oczy? Eurydyka, Eurydyka. Kto ma takie dziwne usta? Eurydyka, Eurydyka. Wiatr tańczy ulicami. Wiatr kołuje jak pijany. Mgły rozwiały się Jak przędza. Został tylko, został tylko Czarny kot.