Сора хәлемне

Әгәр йокламасаң туңып ялгызлыкта, Әгәр йәшләреңне башы итсә тоң, Әгәр борчуларың яра булып акса, Бер үзең батма. Авыр булса иртәгәгә торарга Үткән тормыш Укынында, Хәтирәләр кочагында буылсаң, Яттыгылсаң сыра галәмнә, Оялма бер Дә, Мин сине аңлармын, Үзем дә шул Хәлдә. Беркегеп, һәрвакыт беркегеп, Ал диим сине һәм Үземне, Чөнки изем җиде заватымда. Беркегеп, һәрвакыт беркегеп, Ал диим сине һәм Үземне, Чөнки изем җиде заватымда. Шерлеңгәме башлыйк иркәм? Тормыш бер малый юл белән безне йөртә. Яхшы көннәр сирәк була, Шул Вакытта гып-караңгы төннәр була. Нәрсәләр тыям минем гаеп телемде аланырга? Иғтибарың бик мөһим, ләкин булыр микән файда? Белгесезлектә яшәү тынычлык, Очылу кыйсы беләсең үзе бер батырлык. Беркегеп, һәрвакыт беркегеп, Ал диим сине һәм Үземне, Чөнки изем җиде заватымда. Беркегеп, һәрвакыт беркегеп, Ал диим сине һәм Үземне, Чөнки изем җиде заватымда. Көннәр бик җылынмый, эчтә тун булганда, Кояшым, син кайда? Жиде, кат яныма. Үткәннәргә карыйсың, башка юньны үтсәң, Кем булыр иде хәзер үзең, булыр идеме? Беркегеп, һәрвакыт беркегеп, Ал диим сине һәм Үземне, Чөнки изем җиде заватымда. Беркегеп, һәрвакыт беркегеп, Ал диим сине һәм Үземне, Чөнки изем җиде заватымда.