яңгырлар килсә

Ходаем, ишет мине яңгырны китер әле, үз кайгыларымны чистартып алсын әле Табигатьтнең бит суы җанны юа, яңарта — гөнаһләр белән тулы йөрәкне алмаштыра Күк йөзе елый, Аллаһны гына тыңлый изге суларны безгә җиткерә Ә син нигә елыйсың? Аннан качып йөрисең? Ач күзләреңне, ач йөрәгеңне! Яңгырлар килсә, Ул бит якынрак безгә Күтәр әле кулларны — китәчәк синең кайгы Яңгырлар килсә, Ул бит якынрак безгә Күтәр әле кулларны — керсен җаныңа нуры Лей, лей, лей, лей, как из ведра Пусть откроет души Он и наши сердца Лей, лей, лей, лей, как из ведра Освети своей водою наши сердца Грозами Он посылает знаки, не угрозы — сколько ещё можно свои закрывать глаза? Вокруг нас знамения рассыпаны как звёзды — вопросил бы кто-либо, чья на то рука? Лей, лей, лей, лей, как из ведра Пусть откроет души Он и наши сердца Лей, лей, лей, лей, как из ведра Пусть откроет души Он, пусть откроет души Он