Уян

Хыял Ул китә Чынга ашмый ул, нигә? Күзләрем томанлана (томанлана) Барысы караңгылана (караңгылана) Гомеремә очкын җитми Күңелсез уй баштан китми Кулыма каләм алып карасам да Беренче сүзләр көйгә язсам да Никадәр текә шәхес булырга кирәк Ничек сүзләрне башкарырга кирәк Барысы миндә килеп чыкмый Уң аякка гел басып булмый Иртәме, соңмы Мин ихлассыз калырмын Илһамның килүе сирәк Хәтта куркыныч, ә миңа кирәк Мөмкинлек Миңа кирәк Мөмкинлек Миңа кирәк Мөмкинлек Миңа кирәк Мөмкинлек Тукта, балам Туктап ал, артык чапма Тукталыш ал Туктаусыз һаман барма Җитдиләнгәнсеңме Әллә көяләгәнсеңме Әйдә бер тирән сулыш белән Тутырып ал күкрәгеңне (okay) Җимер бу сәхнәне Сындыр син бу идәнне Җиткез һәрнәрсәне Киереп ач күңелеңне Кулларны өстә тот (өстә) Кайгыны эчкә тык (эчкә) Һәрәкәтлән, бие бие Бәхетеңне от Һәрәкәтлән, бие бие Бәхетеңне от Эй, балам, әйдә элемтәне тотыйк Вакытны туктат, әйдә мизгелдән ләззәт алыйк Кара, җаным, көзгегә Каршы торган кешегә Күзләренә бак Сүзләремне кабатла Минем дөньям янәшәдә - ул иҗат иле Каршы ал, гаҗәпләндерә ул мине һәм сине Тау башына менеп әйдә бие Бер! Ике! Әйдә бие! Ооо Син күп мәшәкатьләндең, әйдә, уян Ооо Үзеңне ясадың, шуңа горурлан Ә нихәтле көчең Нихәтле дәртең Күңелеңдә Тик кадерсезләмә син Үз рухыңны Минем дөньям янәшәдә - ул иҗат иле Каршы ал, гаҗәпләндерә ул мине һәм сине Тау башына менеп әйдә бие Оооо Минем дөньям янәшәдә - ул бәхет иле Бергә инкыйлаб башкарыйк, һәм теләккә килеп Сөенеч тормышны төзибез биеп Бер! Ике! Өч! Бер! Әйдә бие! Ооо Син күп мәшәкатьләндең, әйдә, уян Ооо Үзеңне ясадың, шуңа горурлан Ә нихәтле көчең Нихәтле дәртең Күңелеңдә Тик кадерсезләмә син Үз рухыңны