Бауырым

Бірінші сыныпта алғаш сен едің ғой парталасым. Отырушы едік екеуміз дәптер қаламға таласып. Есіңде ме атқа мініп жауып жерге дейін құлап. Төртінші сыныпта алғаш әкеңнің көйлегін ұрлап. Есіңде ме сабаққа күнде кешігіп барғаным. Аралап көше таптап ұзын ағаш әр ауданның. Шамамыз жетпей үлкен балалардан таяқ жегенбіз. Аспанымыз ашық әрқашан боларына сенгенбіз. Енді міне үйлендің тоқтатып уеймен санаңды. Өмірдің ауыр жолына бел буып бастық адамды. Үйлену тойында сені терлегенімше биледім. Қазіргі балғыздарыңды би алаңына сүйредім. Сағынышпен күтеміз естеғаларға жайып сәтті. Өткен күндер қайта келмес ол күндер өзендей ақты. Қызыл тілім болды досым және шабарманым. Қоштаспаймыз бауырым, иә мен хабардамын. Бауырым саған арнап жыр жазамын. Ой салып, мінді қылып Астарларын. Бауырым саған арнап жыр жазамын. Еске алып өткен күнді ән Саламын. Есіңде байырғы кездеріміз өткен күндеріміз. Жеті сайын хабарласуды асыға күтетінбіз. Мен болсам басқа қалада, ал сен басқа мектепте. Жасың сәл кіші болса да бұл бізге кедергі етпеді. Жазған түрлі жырларым болса қалды әрі аян емес. Және де айтып бір мақтанатын бұл жақта yat емес. Алайда сені тыңдап уақыттың өткенін байқамадым. Рэп құрылысқа дигер басты шайқамадым. Есіңде ме алғашқы өлең көшелерді тербеткен. Өскен жердің самалы ескен қадалған нар кескен. Сол жүрекке қарапайым концерт қойып бір тойлаған. Қазір сол ұлдардың бірге болатынын кім ойлаған. Кім білген бәрі де бір алаңың еш жегілдей. Жұлдаз болып жақсылыққа сай болып кешірімге. Мен де өзгердім, сен де баяғы жәртастай емессің. Бірақ мен үшін өзгерместей боп қала бересің. Бауырым саған арнап жыр жазамын. Ой салып, мінді қылып Астарларын. Бауырым саған арнап жыр жазамын. Еске алып өткен күнді ән Саламын.