Сорлы анам (домбыра)

Қайта-қайта жас толад көздерім ай. Діріл пайда болад ау сөздерімді. Алайын мен қолыма таяғымды. Басайын сілтеп қана аяғымды. Келіп мен енді бүгін алдарыңа. Айтайын деп отырмын бар қайғымды. Айтайын деп отырмын бар Қайғымды-ай. Одан бері талай жыл өтіп кетті. Талай адам өмірден жүріп өтті. Талай сәби өмірге келді бала. Енді бүгін соларға тұрмын қарап. Осыларды көрдім де тағы да мен. Жас баладай жібердім қатты жылап. Жас балаша жібердім қатты Жылап. Таулы жерде тұрдық біз ол кездерде. Аңға шығып жүруші ем күнді-күнді. Жалғыз менің анашым болып еді. Мейірімге кеудесі толы еді. Мен аңнан кешке жақын қайтқан кезде. Алдымнан күтіп мені тұрушы еді. Алдымнан күтіп мені тұрушы Еді-ай. Бір күні ерте тұрып шықтым аңға. Мен сол күні шығыппын тым алысқа. Күн гүркіріп жаңбыры да жауды қатты. Ешқандай да аң кездеспей жаңғы батты. Мен аңнан кешке жақын қайтқан кезде. Алдымда жалғыз киік келе жатты. Алдымнан жалғыз киік келе Жатты-ай. Мылтығымды алдым да атып қалдым. Жақын бардым не көріп тұрм о Тәңірім. Аң терісін жамынып келе жатқан. Өзімнің жар дегенде жалғыз анам. Ажалың менен болса айтшы ғәне. Жан анашым мен сеннен неге туғам. Жан анашым мен сеннен неге Туғам. Ашшы ғәне көзіңді қайран анам. Ажалың болғаны ма өз балаңнан. О Құдай жазығым не айтшы маған. Анамсыз қалай өмір сүре алам. Кешірші кешір мені кешір анам. Бүгін ертең қасыңа мен де барам. Бүгін ертең қасыңа мен де Барам.