Песня о моей Варшаве

Jak uśmiech dziewczyny kochanej, Jak wiosny budzącej się zew, jak świergot Jaskółek nad ranem, młodzieńcze Uczucia nieznane. Jak rosa błyszcząca na trawie, Miłości rodzącej się zew, tak serce Raduje piosenki tej śpiew, piosenki o Mojej Warszawie. Piosenki o mojej Warszawie. Warszawo kochana, Warszawo, tyś Treścią mych marzeń, mych snów, Radosnych przechodniów twych trawą, Ulicznym rozgwarem i wrzawą. Ty wołasz mnie, wołasz stęskniona, Ukojnych piosenek i słów. Jak bardzo dziś pragnę zobaczyć cię znów, O moja Warszawo wyśniona. Jak pragnąłbym krokiem beztroskim przemierzyć Przestrzeń twej szmat, Bez celu się przejść Marszałkowską, Na Wisłę napatrzeć się w postń. Dziewiątką pojechać w Aleje, Krakowskim i przez Nowy Świat i Ujrzeć jak dawniej za młodych mych lat, Jak do mnie Warszawo się śmiejesz. Jak do mnie Warszawo się śmiejesz. Ja wiem, żeś ty dzisiaj nie taka, Że krwawe przeżywasz dziś dni, Że rozpacz, że ból cię przygniata, Że muszę nad tobą zapłakać. Lecz taką jak żyjesz w pamięci, Przywrócę ofiarą swej krwi. I wiesz mi Warszawo, prócz piosenki i łzy, Jam gotów ci życie poświęcić. I wiesz mi Warszawo, prócz piosenki i łzy, Jam gotów ci życie Poświęcić.