ВЯСНА

Солнце светит и блещет трава. Трава. Гэта Беларусь, пришла весна. Весна. Хвост чай теплый ветер твои волосы. Две косы. Можа будем разом я и ты. Як зубры. Ты яшчэ один, и я покуль одна. Одна. На жаль, тобой забита голова. Голова. Весенних цветок мне принес букет. Хрызантэмы. Я зноў паверу у твой брэх. Цене. По вушам, нам ездзяць по вушам. По вушам. По вушам, и кветки дораць нам. Дораць нам. По вушам, усім нам по вушам. По вушам. Мы жа праважаем усё вам. Без цябе, як поле каласок. Я без цябе один сучым засох. Разбиты ховай, як мае мары ўсе. Пазвоню, откажешь мне. Ты звонишь мне, я чую голос твой. Гэта хто? По мне мурашки, хоть ты и не Мой. Не мой. Растаю зноў, як снег сокавіку. Падзякуй. Навошта я взяла трубу? Эх. По вушам, нам ездзяць по вушам. По вушам. По вушам, и кветки дораць нам. Дораць нам. По вушам, усім нам по вушам. По вушам. Мы жа праважаем усё вам. Да цябе іду, табе букет нясу. Доставай бутыльку і рэж калбасу. Грыву налізаў ды начасаў вусы. Пагарэзку пуліў, а ты. Стаяць часы. Дзе ты, дарагі? Давай хутчэй. Ляці. Стол накрыты і няма гасцей. Глядзі. Ты казаў пяць, цябе няма. А я. Зноў табе паверыла. По вушам, нам ездзяць по вушам. По вушам. По вушам, и кветки дораць нам. Дораць нам. По вушам, усім нам по вушам. По вушам. Мы жа праважаем усё вам.